Toen John Bloor de Triumph-naam opkocht en het beroemde Engelse merk in het begin van de jaren '90 nieuw leven inblies, gebruikte hij de oude modelnamen voor zijn nieuwe machines. Het lag daarom in de lijn der verwachtingen dat de sportiefste twin de naam Thruxton mocht dragen
.
Met deze machine wordt de traditie van de Engelse rockers uit de jaren '60 voortgezet. Hun hele wereld bestond uit snelle motoren, mooie meiden en opzwepende Rock 'n' Roll muziek. Zij ontmoetten elkaar in chauffeurscafé's zoals de Busy Bee en het Ace Cafe. Volgens de overlevering was de 'record race' de hoogste vorm van vermaak. In de jukebox werd een plaatje opgezet, de rocker sprong op zijn motor, legde een vastgesteld parcours af en moest terug zijn voordat de muziek was gestopt. Dit was weliswaar een leuk (en gevaarlijk) tijdverdrijf maar waar het leven van de rocker echt om draaide was 'crack the ton' oftewel sneller rijden dan 100 mijl per uur. In de jaren '60 was dat een hele prestatie, waarbij het uiterste werd gevergd van mens en machine, maar met de nieuwe Thruxton gaat dit moeiteloos. De 900 cc zware tweecylinder levert 72 pk en haalt een topsnelheid van circa 200 km/uur. Daarbij stuurt hij messcherp en heeft een bijzonder stabiel weggedrag. Hij is slank, goed handelbaar en er zit geen kilo te veel aan. De clip-ons en de naar achter geplaatste voetsteunen zorgen voor een sportieve zit waardoor de berijder het gevoel heeft dat hij een café-racer uit de jaren '60 berijdt.
